Roeiboot of stoomboot?

Ik heb vandaag een spreekbeurt over Sinterklaas in mijn spreekles gehouden. De reacties en de gezichten van het publiek waren hilarisch. Het voorbereiden was ook al grappig, want ik heb het samen met een Chinese vriendin naast me voorbereid. Te lui om het woordenboek te raadplegen, vroeg ik steeds naar woorden zoals schoorsteen, varen (van de stoomboot), etc. 's Avonds thuis heb ik toch het woordenboek nog een paar keer geraadpleegd, omdat sommige dingen raar klonken en het was maar goed dat ik dat gedaan heb, want er stond bijvoorbeeld op papier dat Sinterklaas in een roeiboot naar Nederland vaart. Een verkeerde soort van varen! Dat verklaart meteen het rare gezicht dat mijn Chinese vriendinnetje een aantal keren trok. Toen ik zei dat het paard en 'hulpjes' ook in die (roei)boot moeten, begon ze heel hard te lachen. Ik zie haar morgen weer en ik zal het misverstand even recht zetten. Alsof het verhaal zonder misverstanden al niet raar genoeg is! Ik heb het maar goed geïllustreerd met een overvloed aan foto's op een ppt. Ik wilde ook zeker niemand beledigen door de zwarte pieten te laten zien (ik heb een paar Afrikanen in mijn klas), dus voordat ik de pieten liet zien heb ik eerst maar even gezegd waarom ze zwart zijn en dat het soms nogal eens in het verkeerde keelgat schiet bij buitenlanders. In een stad in Canada wordt dit jaar geen Sinterklaas gevierd onder de Nederlanders die daar wonen, omdat de pieten voor een aantal lokale mensen onacceptabel zijn en te veel terug zouden gaan naar de slavernij in deze moderne tijd. Van een niet-Nederlands perspectief kan ik daar zeker wel in komen.

Irina en ik kwamen op een vrijdagavond laat thuis en er liep een kakkerlak over haar bureau. Ze wilde hem dood meppen, maar ik hield haar tegen, want ik heb gehoord dat die dan al zijn eitjes loslaat en je dan een week later 10 kakkerlakken hebt. Irina geloofde er niks van en we zaten wat te ruziën over hoe hij dood moest. Terwijl we aan het ruzien waren, was de kakkerlak tussen het bureau en de kast gekropen. Kwijt. Ik vond hem de maandag daarna terug! Ik zat in de les toen hij uit mijn trui kroop.. Hannes uit Zweden zat naast me en hij stapte er een paar keer met zijn volle gewicht op. Het ding liep gewoon verder alsof er niks gebeurd was. Je moet ze verbranden, verder helpt er weinig tegen.

Het is nog maar een paar weken voor de tentamens, wat gaat de tijd snel! 30 December heb ik mijn laatste tentamen. Jawel, lekker blokken tijdens de Kerst. Ze doen hier (natuurlijk) niet aan Kerst. Ik denk dat er maar een stuk of 5 mensen (van de 25) in mijn klas überhaupt bekend zijn met het vieren van Kerst. Ik ben de enige Nederlander in mijn klas, dan is er nog een Canadese, een Amerikaan, een Zweed, een Colombiaanse en de rest is allemaal Thais, Japans, Koreaans, Indiaas, Russisch of uit een of ander -stanland. Het is dat Kerstmis dit jaar in het weekend valt, anders had ik gewoon de 25ste een tentamen kunnen hebben.

We zijn weer gevraagd om een vrijdagavond in onze stamkroeg te spelen. Morgenavond mogen we weer! We hebben iets van 25 nummers die we gaan doen. Ik heb er zin in! Bij de open-mic worden we steeds vaker terug het podium op geroepen. Een paar weken geleden zou ik maar 3 nummers doen en uiteindelijk heb ik er 9 gedaan met een aantal verschillende mensen. De zondagavonden zijn echt het hoogtepunt van de week. Er is iemand die vaak bij ons op het podium komt en voor wat percussie zorgt en steeds vaker spelen ook mensen op de bas-gitaar en piano mee. Band uitbreiding! Suzanne is in overleg met een andere bar om daar af en toe ook te spelen. Spannend!

En last but not least: Robin komt 3 maanden naar China en mam, Luke en Shenna 10 dagen. Robin komt 11 januari aan en dan ga ik samen met haar reizen. Dan zijn we een maand later terug, want dan komt de rest voor 10 dagen en na die 10 dagen gaat Robin een stoomcursus Chinees volgen bij mij op school en net als de rest hier met een roommate op campus wonen. Begin april is ze dan weer terug in Nederland. One family reunion coming up! Leuk, leuk, leuk!

8 reacties | reageer

Ongegeneerd het jaar door

Buiten dat het zeer ongezond is (luchtkwaliteit, smog), is het is heerlijk om in Beijing te wonen, omdat je gewoon ongegeneerd alle dingen kan doen waar je gewoon zin in hebt. Als je zin hebt om het liedje dat al uren in je hoofd zit hardop over straat te zingen, dan doe je dat gewoon en er is geen mens die er naar omkijkt. Je kan hier gewoon in je pyjama even naar de supermarkt lopen als je daar zin in hebt en niemand die dat raar vindt. Je moet hier helemaal opnieuw beginnen, niemand kent je en je hoeft je totaal niet druk te maken om wat anderen van je vinden. Ik zie ook veel Chinezen helemaal uit hun dak gaan midden op straat met hun iPod in hun oren. Ik moet altijd wel een beetje in mezelf lachen, dat is geen uitlachen, maar dat is meer een lach zo van oh heerlijk dat het hier zomaar kan! Bij veel dingen die ik in Nederland niet zo snel zou doen denk ik hier, pff we zijn in China, who gives a shit en ik doe het gewoon. Ik kan overal hardop over praten met Nederlanders, omdat niemand er een klap van verstaat. Okay, heeeel soms wel, zoals vorige week dus. Ik zei tegen Suzanne: "uugh ik ben ongesteld" en Suzanne zegt daarop: "ooh ik ook deze week, wij lopen gelijk eh". Man achter ons: "Ah gullie komt uit Nederland? Ik zijn een Vlaming!". "Oh, dan weet u meteen dat ik dus deze week ongesteld ben". "Ja, ik had het al gehoord! Vervelend haha!". Deze man was, schat ik, al ver in de 40 en hij studeert hier een jaar Chinees en woont ook in een dorm met een kamergenoot en alles. Dit komt hier relatief best vaak voor. Ik had in het begin een Afrikaan van 56 in mijn klas en ik zie wel vaker oudere mannen in de pauze rondlopen. De Belg had bij zijn bedrijf aangegeven wel Chinees te willen leren, maar dan wel in een keer goed. Het bedrijf heeft vestigingen in Shanghai en heeft hem een jaar Chinees studeren gegeven. Het is nooit te laat om iets nieuws te leren!

Ik ben de afgelopen paar weken veel met muziek bezig geweest, omdat we zeg maar van de open mic op zondag naar de live music night op vrijdag gepromoveerd zijn. Als we zo'n 20 nummers spelen per  avond in die bar dan krijgen we een half maandsalaris van een serveerster om op een avond op te drinken en te eten. Het is echt ongelooflijk hoe groot de verschillen in inkomen hier zijn. Serveersters verdienen zo'n 150 euro per maand en ik kan hier Engels aan kinderen geven voor meer dan 20 euro per uur. Dan kan ik daarna bijvoorbeeld gaan uit eten bij de Japanner en voor 2 euro sushi eten. Als ik les zou gaan geven, zou ik dus 6 minuten moeten werken om 's avonds uit te kunnen gaan eten. In Nederland zou ik minstens 3 uur moeten werken om uit te kunnen gaan eten. Ze hebben hier ook de raarste baantjes, gewoon om de overbevolking maar van een baan te voorzien. Zo hoef ik zelf niet op het knopje van de lift te drukken als ik een vriendin op ga zoeken, want er zit iemand op een stoeltje in de lift die dat voor me doet. Stel je voor zeg, van 's morgens tot s' avonds in zo'n lifthokje zitten op knopjes drukken.. en dan de volgende dag weer, en dan de volgende dag weer en dan waarschijnlijk geen weekend en nooit vrij, behalve op Chinees nieuwjaar 1 keer per jaar. Er lopen tientallen 'bewakers' rond op onze campus die de hele dag op de bankjes zitten te slapen. Als er echt iets zou gebeuren, zouden ze niet eens iets doen. Vorig jaar liep er iemand met een honkbalknuppel het schoolterrein op om iemand te bedreigen en de bewakers bij de poort stonden erbij en keken er naar.

Ik heb gehoord dat er in Nederland nogal ophef in het nieuws is geweest over een kleutertje dat overreden was in China en niemand die er naar omkeek. Daar heb ik hier natuurlijk niks van meegekregen, dat stoppen ze meteen in de doofpot. Ik heb gehoord dat er hier een rechtszaak is geweest die nogal wat ophef veroorzaakt heeft. Er was iemand overreden en de dader was zomaar doorgereden. Degene die het slachtoffer naar het ziekenhuis heeft gebracht, is daarna door het slachtoffer aangeklaagd en de goede man werd schuldig bevonden en kon voor alle kosten opdraaien. Het is natuurlijk het slachtoffer zijn enige redmiddel geweest, want zelf kan hij die kosten ook niet betalen, en als je hier geen geld hebt, dan kan je ook niet naar het ziekenhuis als er wat mis is. Als jij dan als arme Chinees zo'n kleutertje gaat redden, dan kan het nogal eens snel met je gedaan zijn. China kan nogal fucked up zijn. Het is hier veel meer een survival of the fittest maatschappij.

We zijn afgelopen vrijdag naar een Halloween feest geweest. Nee, in China wordt geen Halloween gevierd, maar er zijn zo veel buitenlanders in Beijing dat de buitenlanders gewoon Westerse feesten hier organiseren. We waren verkleed als politie en het is heel moeilijk om een taxi te krijgen als je in politie kostuum bent. Er stonden gewoon lege taxi's aan de kant van de weg en ik zeg waar we naartoe moeten. Nee, nee niet instappen! Waarom dan niet? Niet instappen. Punt. Na een paar keer dit meegemaakt te hebben begin ik toch eens door te vragen wat het probleem dan precies is. Ik zeg dat we naar een Halloween feest gaan en dat het een Amerikaans feest is en dat iedereen zich verkleed etc. Taxi chauffeur vraagt waarom dan en snapt er heeelemaal niks van. Meneer! Breng ons a.u.b naar dat feest, pleaaase! Hij was niet zo bang meer voor ons, omdat hij wist dat hij met ons kon communiceren en we mochten instappen. In de taxi kregen we vet veel commentaar op ons kostuum, want mijn pet stond scheef, dat heeft echt politie niet. Ik had niet de goede handboeien bij me, politie heeft toch echt geen leren handboeien. Als je dan al als politie gaat, waarom doe je het dan niet goed? Meneer het is maar voor de grap! En wat gaan jullie daar dan doen? Feesten! Maar, maar... en zo de hele rit verder.

2 reacties | reageer

Vakantie!

1 oktober is een nationale feestdag in China (oprichting van de Volksrepubliek in 1949), en veel mensen hebben  een hele week vrij. Ik heb afgelopen week ook vrij gehad maar de lessen van donderdag en vrijdag werden wel op zaterdag en zondag ingehaald, wat school een tikkeltje te serieus nemen is, als je het mij vraagt. Maar goed, van het weekend dus netjes naar de les geweest! Zaten we daar op zondagmorgen karakters op te dreunen met z'n allen. Met z'n allen betekent hier de normale groep min de helft. Er zijn natuurlijk een hoop (buitenlandse) mensen die zeggen my aaaaasss China, het is zondag, ik ga niet. Vanaf zaterdag hebben we nu 7 dagen achter elkaar les. Deze vrije week is de langste vrije periode die we in de semesters vrij gaan hebben en hij was meteen nu aan het begin al, dat was een beetje jammer. Ik kan me voorstellen dat we hem eind november harder nodig hadden gehad. (Ik heb trouwens tussen de semesters door 2 hele maanden vrij, zo raar! Van 30 december tot 27 februari heb ik vrij)Ook hadden we onze paspoorten een paar dagen daarvoor in moeten leveren voor onze Residence Permit. Zonder paspoort kan je nergens naartoe, dus de meesten zijn in Beijing gebleven. Ik heb deze week met wat mensen afgesproken die ik nog kon van voordat ik hier naartoe kwam, die ook in Beijing zijn om te studeren of te werken en ik heb plekken bezocht die ik de vorige keer nog niet gezien heb, zoals het oude zomerpaleis en het art district.

Ik ben met iets super leuks begonnen twee weken geleden. Met een Nederlands meisje dat hier ook aan BLCU studeert heb ik 2 keer meegedaan aan een Open-mic night in een super gezellige bar hier in de buurt. Iedere zondag avond hebben ze daar Open-mic (open podium). Ik was in San Francisco ook naar een Open-mic geweest, maar dat stelde niks voor. Ik kreeg meteen een beetje een Idols auditie gevoel, wel grappig natuurlijk! Bij de Open-mic hier spelen echt mensen met talent en de meesten klinken wel echt goed. Er is een host die de avond aan elkaar praat en zelf de avond opent met een aantal nummers met wat stamgasten die er iedere week zijn. Tussendoor komen dan de mensen die zich opgegeven hebben om die avond te spelen. De eerste keer bij ons was een groot succes en we zijn meteen de week daarna terug gegaan. De eerste keer hadden we 2 nummers gedaan en we werden later door de host terug het podium op geroepen en we hebben toen met hem nog 3 nummers gedaan. Afgelopen zondag hadden we 2 nummers gedaan en er werd voor meer gevraagd dus toen hadden we nog een van de nummers van vorige week gespeeld.  Zondag gaan we weer! In dezelfde bar hebben ze ook iedere woensdag avond pub quiz, wat ook heel gezellig is, op vrijdag is er iedere week live muziek en overdag kan je er gewoon lekker studeren. Deze bar is 24 uur per dag, 7 dagen per week open en we brengen daar natuurlijk veel te veel tijd door en we hebben al een keer om 2 uur 's nachts hamburgers gegeten daar, gewoon omdat het kan. Nu even deze super lange schoolweek afmaken en laat het weekend dan maar weer beginnen!

2 reacties | reageer

Chinese Traditionele Bruiloft

Afgelopen zaterdag ging ik naar de Chinese traditionele bruiloft van Jiang Nan en haar Belgische man Denis. Ze waren in België al eerder dit jaar getrouwd en nu nog een keer in China in het bijzijn van Jiang Nan's familie. Een paar familieleden van Denis waren ook overgekomen voor de bruiloft. Ik werd gedurende de dag vaak geroepen om te komen vertalen en dat was nogal lastig, omdat de Belgen Franstalig waren. Ze konden wel wat Nederlands, maar toch. Hoe verder op de dag, hoe bezopener de Chinezen ook werden, wat hun uitspraak geen goed deed. Ik heb dus een paar pogingen tot bezopen Chinees naar zeer makkelijk Nederlands/Frans vertaald. Vermoeiend. Het feest duurde van 10 uur 's morgens tot 3 uur 's middags. Ik vroeg aan Jiang Nan waarom het niet tot 's avonds laat duurt, waarop ze me de vraag stelde wat wij dan tot 's avonds laat allemaal doen. Euhm..eten? dansen? dansen vooral toch wel. Jiang Nan zei: Well, Chinese people don't dance, they find it awkward, so after they get food they go home. Dansen is dus nogal raar op een Chinees feestje, maar luidkeels erg vals zingen in dronken toestand en showen hoe lenig je wel niet bent met je laatste taichi kunsten (en dat allemaal midden op het podium) is totaal niet raar in de ogen van de Chinezen. Het zingen werd vooral uitgelokt door de vader van Denis, die als professionele opera zanger een ode aan het bruidspaar bracht. De Chinezen dachten dat ook wel even te kunnen, waardoor ze de (vreselijke) Peking Opera in zichzelf naar boven brachten, terwijl ze de microfoon met hun leven beschermden, omdat de hele tafel z'n talent wil laten horen. Een nichtje van Jiang Nan had de microfoon bemachtigd en hield haar telefoon de hele tijd voor haar gezicht tijdens het zingen, omdat daar de tekst vanaf te lezen was. Twee bezopen mannen deden ook een wedstrijdje wie er het hoogst kan zingen...in de microfoon. De gezichten van het Belgische publiek waren hilarisch om te zien. In de enkele momenten dat het podium vrij was, trok de Chinese band hun Westerse muziekkunsten uit de kast. Jingle Bells is een paar keer de revue gepasseerd.

Ik zal even wat meer inhoudelijks over de bruiloft vertellen: Om 10 uur was Jiang Nan klaar met het aantrekken van de traditionele kleding. Denis kwam toen in zijn traditionele pak haar ophalen. Buiten stond een grote stoet klaar met in het midden een soort van hokje met een stoel erin, waar Jiang Nan in ging, dat gedragen werd door een stuk of 8 man. Verder bestond de stoet uit mensen die traditionele muziek speelden, Denis uiteraard, degene die ze ging trouwen en helemaal voorop twee draken. De stoet liep van het appartement van haar ouders naar het restaurant, waar voor binnenkomst nog een drakendans werd gedaan. Jiang Nan zei het gedeelte tot dan niet zo leuk te hebben gevonden, omdat haar gezicht bedekt was met een rode lap stof, die pas binnen door Denis voor haar gezicht weggehaald zou worden. Het feest was in een restaurant en de 'ceremonie' vond op het podium plaats. Er was geen ja-woord, zoals wij dat gewend zijn. Na een poosje was het gewoon klaar en kon iedereen gaan eten. Na de ceremonie trok het bruidspaar wat modernere kleren aan en gingen ze ook eten. Foto's van deze dag kan je in de map September 2011 zien.

1 reactie | reageer

Een vers van de pers fiets

De eerste lesweek zit er alweer op en het is een betere ervaring dan ik vorig jaar heb gehad. We worden hier serieuzer genomen en niet als basisschoolkinderen behandeld. Je hebt geen doktersbriefje nodig als je eens een keertje ziek bent en als er bezoek uit je land is dan moet je gewoon even doorgeven dat je daarom niet kan komen. Het is geen probleem allemaal en dat was het vorig jaar wel. Het is ook een veel moderner gebouw en er wordt veel met computers en beamers gewerkt. Ze zijn hier, in tegenstelling tot vorig jaar, wel bij de tijd. Je kan ook je eigen vakkenpakket samenstellen en je kan zonder moeite van niveau wisselen. Heel erg fijn allemaal. Wij buitenlanders moeten iedere dag om half 9 beginnen en de Chinezen om 8 uur. Dit is om lange wachtrijen voor de liften (les op de 6 t/m 10de verdieping) en een overvolle dining hall in de lunchpauze te voorkomen. Zoals overal in Beijing, ook hier op deze campus een shitload of people.

De wc in mijn gebouw is al geen ramp meer. Ik heb het idee dat de poetsvrouwen alleen komen poetsen als we les hebben en dat ze in het weekend (al zeker op zondag) en als er vakantie is, gewoon niet zo vaak of helemaal niet komen. We zijn dus van een regelrechte wc ramp 7 dagen per week naar nog maar 1 dag per week gegaan. Al een hele verbetering!

Mijn Russische kamergenootje is perfect om mee te wonen, jammer dat ze naar een ander gebouw wil en dus binnenkort waarschijnlijk zal vertrekken. Toen ik haar voor het eerst zag dacht ik: "Yesss geen porno Rus!", omdat heel veel Russische meisjes hier op school er iedere dag bij lopen of dat ze.. Ik kan niet eens iets bedenken, omdat ik me geen situatie voor kan stellen waarin iemand die ik ken er ooit zo bij zou lopen. Ik heb het over naaldhakken waar je u tegen zegt, een truitje waar zo hard aan getrokken wordt dat het als rokje fungeert en verder helemaal niks, en dat iedere dag om half 9 's morgens al in de les. Je moet er maar zin in hebben! Die van mij heeft niks van dat alles en ze wordt ook gewoon serieus genomen door de rest. Toen ze me op facebook had toegevoegd moest ik toch wel even lachen: half-naakte profielfoto met haar broek open en een soort van shirtje met 'Always hits the spot'. Oh Irina, ik doe wel even net of ik dat niet gezien heb ;)

Zihong en ik hebben deze week een fiets gekocht. We hadden na een tijdje uit de vele fietsen die er stonden een uitgezocht. Na een aantal testritjes gingen we toch maar niet voor de allergoedkoopste (20 euro voor afdingen), maar kozen we allebei dezelfde waarvan we dachten dat hij niet binnen twee weken uit elkaar zou vallen. Van iedere soort stonden er een aantal klaar, behalve van de fiets die we allebei wilden. Ik dacht dat een van ons dan na overleg een andere zou moeten kiezen, maar we vroegen voor de zekerheid of ze onze keuze nog op voorraad hadden. Ze hadden hem niet op voorraad, maar dat was geen probleem. Als we 5 minuten zouden wachten hadden ze zo dezelfde klaar. Zihong ging mee naar binnen en moest de kleur van het frame uitkiezen, waarna even snel alle onderdelen aan elkaar geschroefd werden en al snel was de fiets klaar. Afdingen lukte super slecht, maar we kregen er dan een gratis mandje en een slot bij. Nu hebben we voor ongeveer 40 euro een (best gammele) fiets.

In Brussel heb ik in de eerste helft van dit jaar stage gelopen met een meisje uit Beijing, Jiang Nan, dat in België is gaan studeren om Frans te leren en daar is blijven plakken, omdat ze een Belgische vriend kreeg. Ze zijn dit jaar in mei in België getrouwd en ze zijn nu in Beijing voor de Chinese traditionele bruiloft, die aanstaande zaterdag plaats zal vinden. Ik was vandaag uitgenodigd om naar het appartement van haar ouders te komen om samen met haar familie 'Zhongqiujie' oftwel Maanfestival te vieren. Ik ga jullie het verhaal rond het maanfestival besparen. Tijdens het Maanfestival worden er maankoeken gegeten. Ik hoorde dat de mega verkeersopstopping in de hele stad een paar dagen geleden, veroorzaakt was door de levering van deze maankoeken. Alle Chinezen vieren dit feest en deze gigantische mensenmassa zou een paar dagen na deze verkeersopstopping maankoeken gaan kopen. Nogal een karwei om een hele stad te voorzien van deze koeken en dus nog erger verkeer dan normaal. Volgende week zal ik schrijven over de bruiloft!

0 reacties | reageer

Beijing Studie Weblog Deel 2!

Dit is mijn tweede keer in Beijing om te studeren en de eerste keer heb ik jullie via dit weblog op de hoogte gehouden van mijn nieuwe ervaringen in Beijing. Ik was van plan deze keer geen weblog bij te houden, omdat het voor mij na al die tijd nogal normaal voelt om weer hier te zijn en omdat ik precies hetzelfde ga doen als de vorige keer, maar dan op een andere universiteit. Maar sinds ik hier zit heb ik al een hoop berichten gekregen met de vraag wat de link naar het weblog van dit jaar is en moeders wil ook graag dat ik het doe want det is zoe schoen um terug te leaze over een paar joar. Dus, hier gaan we dan!

Twee en een halve week geleden zat ik nog in San Francisco en nu zit ik in Beijing. Dat is 15 uur tijdsverschil en dat betekent een enorme jetlag. Afgelopen nacht was de eerste nacht dat ik voor 4 uur in slaap viel. Ik word dan een paar uur later wakker met een vervelende jeuk op plekken die buiten de dekens staken, waar zich dan enorme plakkaten muggenbulten bevinden. In mijn kamer zit een schuif raam dat uit twee delen bestaat. Als ik het raam open doe, schuift het ene deel over het andere heen. Het probleem is dat de hor vast zit aan het raam dat schuift, waardoor het mee de verkeerde kant op schuift. Een duidelijk geval van: Aaaghrr China. Het is ook geen optie om het raam dan maar dicht te laten, omdat het hier nogal warm is nu. Airco zit wel in de kamer, maar toen ik die aanzette blies hij eerst een minuut stof met de koude lucht mee. Zéér ongezond, dan maar zweten. Ik heb de afstandsbediening van de airco verstopt zodat mijn kamergenoot hem niet kan vinden.

De eerste nacht had ik een Japanse kamergenoot en die ging de tweede dag al weg. Niemand kwam haar spullen opruimen, niemand kwam haar beddengoed ophalen en het bleef gewoon zoals zij het achter gelaten had. Ik dacht dat er een fout was gemaakt en dat ze bij de receptie dachten dat ze nog hier was. Je hoorde mij niet klagen, want zolang ze denken dat er nog iemand zit, krijg ik ook geen andere. Fout gedacht. Gisteren klopte er een Russische op mijn deur en zei dat ze mijn nieuwe kamergenoot was. Ze ging meteen weer weg want de hele familie was voor een week in Beijing om haar af te zetten en ik heb haar dus alleen gisteren nog gezien. Ze heeft haar spullen vandaag hier neergezet toen ik er niet was en gelukkig heeft ze haar eigen dekens bij zich, anders zou ze in het vieze bed van de Japanse moeten slapen. Wat me meteen deed denken aan mijn eigen dekens, waren die wel gewassen? Zihong, waar ik in Maastricht bij in de klas zat, zit hier ook en ze heeft ook sinds gisteren pas een kamergenoot. Ik vroeg Zihong of ze vanavond naar mijn Rus kwam kijken. Ze zei: "Ja, jij hebt mijn Afrikaan ook nog niet gezien he?". We moesten wel lachten want het klonk alsof we het over onze huisdieren hadden.

Ik moest wel even slikken toen ik voor de eerste keer de deur van mijn kamer open deed. Het is een zeer kleine ruimte, die ik dus ook nog eens moet delen, 10 maanden lang. Nu ben ik wel wat gewend van vorig jaar al, maar deze ruimte is nog kleiner en bovendien erg vies de eerste dag. Er zijn gezamenlijke douches en wc's. De wc is een gat in de grond, een hurk-wc en hij spoelt niet fatsoenlijk door, waardoor er steeds nog van alles van de vorige wcgangers blijft hangen. Je mag het wc-papier niet doorspoelen, maar dat moet in een mand naast het wc-gat en dat stinkt enorm. Ik ben blij dat ik niet binnen een straal van 3 kamers naast de wc zit. De wc is dus een grote ramp. De douche gaat wel, maar wat kan er ook misgaan met een douche.

Gisteren had ik een niveau test en morgen beginnen de lessen.

7 reacties | reageer